W 1979 na ulicach Warszawy pojawił się pierwszy Ikarus 260.00. Był on wypożyczony na testy od WPK Katowice, gdzie jeździł od 1973 roku. Wpisany został na stan zajezdni Woronicza z numerem 9099. Przeszedł on pozytywne testy i pozostał w Warszawie na stałe do 5.10.1987, kiedy został zdjęty ze stanu. Służył jako pojazd gospodarczy, jednak w przypadku braku sprawnych wozów wysyłany był też na linie zwykłe, np. 117.

Pierwsza partia Ikarusów 260.04 wyprodukowanych specjalnie dla Warszawy wynosiła 67 szt. i dotarła w gudniu 1981. Przydzielono je do zajezdni R-5 Inflancka (1-36) i R-9 Chełmska (201-231). Posiadały one silnik RABA MAN D2156 i manualną 5-biegową skrzynię biegów Csepel ASH-75 oraz trzy pary harmonijkowych drzwi. Technicznie wozy odróżniały się od przegubowców typu 280 zmienionym przełożeniem mostu napędowego.

W 1982 roku dotarła kolejna partia licząca 283 sztuki. Przydzielono je do zajezdni:

• Inflancka (37-78)
• Chełmska (249-324)
• Woronicza (401-460)
• Kleszczowa (601-665)
• Piaseczno (801-840)

Jako ciekawostkę warto zaznaczyć, iż wozy 316-324 i 646-665 początkowo przydzielono do zajezdni Piaseczno z numerami 841-864. Z racji nikłego użytkowania w ruchu liniowym przydzielono je na Chełmska i Kleszczową, zmieniając im także numery taborowe.

Kolejna dostawa 300 szt. nastąpiła w 1983 roku. Autobusy przydzielono do zajezdni:

• Inflancka (79-119)
• Chełmska (325-376 oraz 232"-248" (drugie obsady numerów po Ikarusach 260.02 przekwalifikowanych na szkoleniowe)
• Kleszczowa (666-717)
• Piaseczno (841-880, 841"-864" to druga obsada numerów po Ikarusach z dostawy 1982 roku przydzielonych do innych zakładów)
• Pożarowa (1001-1030)
• Ostrobramska (1201-1250)
• Redutowa (1401-1430)

Od poprzednich egzemplarzy różniły się czarnymi poręczami i obudowami nad drzwiami oraz nowymi przyciskami do otwierania drzwi na pulpicie kierowcy.

W 1984 roku dotarło do Warszawy 224 sztuk Ikarusów 260.04. Zastosowano w nich nową kabinę kierowcy z przesuwanymi drzwiami pomalowanymi na czarno. Przydzielono je do zajezdni:

• Stalowa (1601-1628, nowootwarty zakład)
• Inflancka (1"-5", druga obsada numerów za wozy przekazane na Stalową [tam jako 1629-1633]; 14" i 16" za wozy o dotychczasowych numerach przekwalifikowanych na szkoleniowe [9020 i 9022])
• Woronicza (420"-429", druga obsada numerów za wozy przekazane na Stalową [tam 1634-1643])
• Kleszczowa (drugie obsady numerów 607-609, 630-634, 708-717, pierwsze obsady przenumerowano na 1455-1462 [Redutowa] i 1644-1653 [Stalowa])
• Piaseczno (881-900)
• Pożarowa (1031-1070)
• Ostrobramska (1251-1305)
• Redutowa (1431-1450)

Ostatnia dostawa nastąpiła w 1985 roku. Dostarczono wtedy 119 egzemplarzy. Wyróżniały się tym, iż producent zastosował lakier kolory marchewkowego (stąd nazywane były "marchewkami") i przydzielono je do zajezdni:

• Inflancka (120-132)
• Chełmska (209", 210", 223", 224", 307"-310", 391-400. Ciekawostka: 203", 204" i 214" numery nadanie jedynie na papierze, fizycznie nienaniesione na pojazdy.
• Woronicza (461-466)
• Kleszczowa (601"-606", 718-722)
• Piaseczno (864"-866")
• Pożarowa (1076-1090, 1111, 1112, 1114)
• Ostrobramska (1306-1316, 1319, 1320, 1332-1335)
• Redutowa (1466-1480, 1489, 1499)
• Stalowa (1660-1670, 1681).

Część z tych wozów wprowadzono do ruchu dopiero w 1987 roku. Wóz nr 1660 został wydzierżawiony na testy do Przemysłowego Instytutu Motoryzacji (PIMot), gdzie otrzymał napęd gazowy. Autobus wrócił do MZK i został przywrócony do ruchu dopiero we wrześniu 1992 roku.

Wozy o numerach 72-79, 96-100, 232"236", 242"-248", 311-315, 336-340, 420"-429", 607"-609", 630"-634", 641-645, 681-700, 708"-717", 1011-1020, 1026-1030, 1061-1070, 1201-1220, 1236-1250, 1271-1305, 1332,1335, 1401-1422, 1446, 1450 początkowo garażowały na terenie zajezdni Piaseczno, zaś wozy 209", 210", 220", 223", 224", 307"-310", 1111, 1112, 1114, 1261-1270, 1319, 1320, 1332-1335, 1441-1445, 1498 i 1499 na Stalowej. W póżniejszym czasie kierowano je do docelowych zakładów.

Z powodu braków kierowców w ówczesnym MZK dużo Ikarusów pozostawało nieużywane. Zapadła więc decyzja o sprzedaży do innych przewoźników. Większość trafiła do przedsiębiorstw PKS. Sprzedawane pojazdy były albo fabrycznie nowe, albo kilkuletnie. Część autobusów przed sprzedażą miało przeprowadzone NG. MPWiK Warszawa i IPJ Otwock Świerk zażyczyły sobie, by sprzedawane pojazdy były dwudrzwiowe (dostosowano je podczas NG w MZK).

W marcu 1988 rozpoczęto przebudowę Ikarusów 260 na pojazdy przegubowe. Wykonano 150 takich przebudów. Szczegóły w artykule "Ikarus 280.T4".

W 1989 roku nastąpiły pierwsze kasacje. Były to wozy 1004 i 1074 po wypadkach.

W latach 1991-1992 zakupiono na Węgrzech 39 nadwozi Ikarus 260.04, które zostały doposażone na terenie T-4 Włościańska wykorzystując regnerowane podzespoły ze skasowanych egzemplarzy. Pierwszym tzw. składakiem był wóz 1680", ostatnim 1246".

Prawie wszystkie Ikarusy 260.04 przeszły NG, a część z nich także NG2.

Wiele wozów po zakończeniu służby liniowej było wykorzystywanych jako gospodarcze: 608R5 (ex 9), 610R5 (ex 15), 632''', 664, 692, 829, 840, 845", 1007, 689R13 (ex 1091 exex 210"), 640R8 (ex 1093 exex 214), 1218, 1304, 1311, 1326, 1335, 620R6 (ex 1452, exex 13), 619R6 (ex 1462 exex 634), 620R6" (ex 1496 exex 88), 690R13 (ex 1678, exex 679) - jako wóz pomiarowy.

Ostatnim wycofanym Ikarusem 260.04 był 1299" (ex 1205''', exex 1005), który został zdjęty ze stanu MZA w dniu 29.10.2012. Sprzedano go do Instytutu Historii Transportu i Techniki w Warszawie.

Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej posiada w swoich zbiorach historycznych pojazdów wóz z 1982 roku o numerze taborowym 289, odkupiony w 2008 roku od MZA, a następnie odremontowany własnymi środkami. 

Zestawienie sprzedanych autobusów Ikarus 260.04 do innych przedsiębiorstw

 Zestawienie autobusów Ikarus 260.04 wpisanych na stan MZK Warszawa

Linki zewnętrzne:

Ikarus 260 (Omni-Bus)

Ikarus 260 (Omni-Bus, archiwum)

Ikarus 260 (Omni-Bus, Warsztat)

Ikarus 260.04 (Phototrans.pl)

Ikarus 260.04 #289 - autobus zabytkowy (KMKM Warszawa)