W 1967 r. rozpoczęto w Jelczu wytwarzanie skróconej o dwa metry wersji przegubowca, co poprawiło zwrotność. W tylnym członie zamontowano szerokie, czteroskrzydłowe drzwi umożliwiającą szybszą wymianę pasażerów. Autobusy te były bardziej dopracowane niż wcześniejsze przegubowce. Problemy sprawiał jednak prymitywny przegub. Podczas każdego deszczu płótno przemiękało i autobusy były zalewane zarówno od góry, jak i od gołego dołu. Niska szczelność dawała się też w znaki w zimie - w środku autobusu było niemal tak zimno, jak na zewnątrz. W Jelczu 021 zastosowano tylną oś od Żubra, co znacznie opuściło doczepę i ułatwiło wsiadanie.

W listopadzie 1967 dotarło do Warszawy pierwsze 10 szt. Jelczy 021. Wraz z otwarciem zajezdni Ostrobramska w 1969 rozpoczęła się masowa relokacja pojazdów na tą zajezdnię. W kwietniu 1973 zaczęto przerzucać wozy na zajezdnię Kleszczowa, a w 1975 na zajezdnię Pożarowa. Numer 2210 nie został nigdy obsadzony.

W styczniu 1974 rozpoczęto masową kasację Jelczy 021 z pierwszej dostawy. Ostatnim liniowo jeżdżącym Jelczem 021 był wóz o numerze 2365, który został skasowany w dniu 02.07.1979. Wóz od początku do końca jeździł pod banderą Woronicza.

Zestawienie wszystkich autobusów Jelcz AP02

Linki zewnętrzne:

Jelcz 021 (Omni-Bus, archiwum)